Na terenie koszar często dochodziło także do pojedynczych egzekucji, dokonywanych zazwyczaj na polecenie SS-Obersturmführera Patza. Między innymi, Patz kazał pewnego razu zastrzelić mężczyznę, którego nieprzyjemny grymas twarzy (wynikający z przyczyn zdrowotnych) uznał za kpinę ze swojej osoby. Z kolei gdy więźniowie zaczęli się buntować przeciwko wyniszczającemu trybowi pracy, esesmani za karę powiesili jednego z nich na oczach towarzyszy. Egzekucją kierował jeden z najokrutniejszych esesmanów z załogi Stauferkaserne, SS-Rottenführer Franckowiak.
Ponadto część spośród więzionych w koszarach mężczyzn została wywieziona gestapowskimi „budami” w nieznanym kierunku i ślad po nich zaginął. Między innymi, 9 sierpnia zabrano w ten sposób ok. 20–40 więźniów. Na przełomie sierpnia i września w podobny sposób zniknęło jednego dnia blisko 70 mężczyzn. Prawdopodobnie zabierani przez Gestapo Polacy byli rozstrzeliwani w ruinach Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych bądź w innych miejscach straceń w pobliżu siedziby Sicherheitspolizei w al. Szucha.