Po drugiej wojnie światowej Miasto Greifswald poddało się wojskom radzieckim w 1945 bez walki, dzięki czemu miasto uniknęło poważniejszych zniszczeń. Kościół św. Mikołaja stał się kościołem biskupim (Bischofskirche) nowo zorganizowanego lokalnego kościoła ewangelickiego Pommersche Landeskirche. Wygląd zewnętrzny jak i wnętrze kościoła pozostało niezmienione od czasów jego XIX-wiecznej renowacji.

Pod koniec lat 70. XX w. na skutek ocieplenia stosunków między władzami NRD a kościołem ewangelickim mogła rozpocząć się gruntowna renowacja świątyni. Zadania tego podjął się hamburski architekt Friedhelm Grundmann. W następstwie niewielkiej liczby uczęszczających na nabożeństwa założono dokonanie daleko idących przekształceń wnętrza świątyni. Do środka wstawiono drugi ołtarz, do którego Christian Friedrich dopasował dawne stalle. Na północ od nowego ołtarza, w nawie bocznej, urządzono baptysterium, które ozdobiono oknem z witrażem autorstwa twórcy nowego ołtarza, Hansa Kocka.