thumb|Wstążkowy model cząsteczki taumatyny, forma I Taumatyna – słodkie białko obecne w owocach rośliny Thaumatococcus daniellii, odkrytej przez brytyjskiego lekarza wojskowego W.F. Daniella w 1840 roku w Afryce Zachodniej. W 1972 roku białko zostało wyizolowane.
Budowa i właściwości białka Taumatyna jest monomerycznym białkiem o masie 22 kDa. Znanych jest pięć izoform taumatyny, z których najobficiej występują formy I i II. Stanowią one pojedyncze łańcuchy polipeptydowe zbudowane z 207 reszt aminokwasów, które różnią się między sobą jedynie pięcioma aminokwasami W składzie aminokwasowym taumatyny nie występuje histydyna.
Taumatyna w przemyśle spożywczym Taumatynę stosuje się jako środek słodzący do podnoszenia walorów smakowych różnych produktów spożywczych, a także do maskowania goryczy oraz potęgowania niektórych smaków, na przykład mięty. Jest dopuszczona do spożycia w wielu krajach Europy oraz w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Japonii, Nowej Zelandii, Wietnamie, Australii i innych.