Podczas działań wojennych, szczególnie obrony Twierdzy Wrocław (Festung Breslau) pod koniec II wojny światowej, Wrocław uległ bardzo znacznym zniszczeniom (np. szacuje się zniszczenie zabudowy na około 70%, dla zabudowy śródmiejskiej w zależności od rejonu, od 60% do 100%), którym również uległy częściowo wrocławskie parki. Również szereg zaniedbań w odbudowie i prawidłowym utrzymaniu parków w latach powojennych, lub odbudowa niektórych z parków wbrew przedwojennym koncepcjom, było przyczyną degradacji części z nich. W ostatnich latach przełomu XX i początku XXI wieku tworzono nowe obszary parkowe (np. Park Tysiąclecia), ale i odrestaurowano kilka cennych architektonicznie i kulturowo obszarów nawiązując także do rozwiązań wcześniejszych (np. Park Leśnicki, Park Południowy, Park Brochowski).
Nazwy wrocławskich parków, zgodnie z kompetencjami, nadane zostały przez Radę Miejską Wrocławia, stosownymi uchwałami. Podstawowym aktem prawnym w tym zakresie jest uchwała Rady Miejskiej Wrocławia nr LXXI/454/93 z dnia 9 października 1993 roku w sprawie nazw parków i terenów leśnych istniejących we Wrocławiu. Definiuje ona w paragrafie 1 nazwy dla 24 parków (oraz nazwy dla innych obszarów zielonych;