Piotra i Pawła przy ulicy Brackiej.
Dopiero w latach 1669–1686 wzniesiono dla jezuitów kolegium według projektu Petra Schűllera z Ołomuńca.
Kolejny biskup wrocławski Karol Ferdynand Waza, ufundował kościół zaprojektowany przez Andreo Quadro z Mediolanu, a wznoszony pod kierownictwem najpierw mistrza budowlanego Mateusza Kirchbergera, a następnie nadwornego architekta biskupiego Michała Kleina. Kamień węgielny pod budowę wmurowano 27 maja 1688 roku, a konsekracja świątyni przez biskupa Ludwika Franciszka von Neuburga została dokonana 1 czerwca 1692 roku.
Kościół spłonął podczas oblężenia miasta przez wojska napoleońskie w 1807 roku.
W każde imieniny fundatora, 4 listopada, wystawiana była podczas mszy świętej pozłacana kapsuła z sercem zmarłego w Madrycie biskupa Karola (znajduje się ona obecnie w skarbcu św. Jakuba mieszczącym się w dzwonnicy przy bazylice św. Jakuba).
Obecnie świątynia stanowi jeden z trzech kościołów filialnych parafii św. Jakuba.