George Paget Thomson (ur. 3 maja 1892 w Cambridge, zm. 10 września 1975 tamże) – brytyjski fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki za rok 1937 (razem z Clintonem Josephem Davissonem), syn laureata tej nagrody z roku 1906, Josepha J. Thomsona.
Życiorys Po odbyciu służby wojskowej w czasie I wojny światowej Thomson podążył w ślady ojca, najpierw studiując w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge, a następnie prowadząc badania w Cambridge, a później w Aberdeen i w 1937 otrzymując nagrodę Nobla za odkrycie nowych właściwości elektronu. O ile jego ojciec opisał elektron jako cząstkę elementarną (za co otrzymał Nagrodę Nobla), George Thomson pokazał, że elektron zachowuje się jak fala (efekt dyfrakcji), udowodniając w ten sposób zasadę dualizmu korpuskularno-falowego, która była teoretycznie opisana przez Louisa de Broglie'a.
Pod koniec lat trzydziestych i w czasie II wojny światowej Thomson pracował nad wojskowymi zastosowaniami fizyki jądrowej. W późniejszym czasie zajął się także aerodynamiką.