Bartłomiej Kozera (ur. 8 września 1945 w Brodach, zm. 14 kwietnia 2025) – profesor nadzwyczajny, doktor habilitowany filozofii. Specjalizował się w historii filozofii, resp. filozofia starożytna i średniowieczna.
Był absolwentem filologii w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu (1963-1968) oraz filozofii na Uniwersytecie Warszawskim (1968–1972). W 1975 obronił pracę doktorską „Tomaszowa tradycja a współczesna polska filozofia bytu", a w 1995 uzyskał habilitację (praca „Bóg i człowiek w polskiej współczesnej literaturze katolickiej"). Od 1998 był zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego.
Od 1993 roku pracował jako wykładowca na Uniwersytecie Opolskim. Tutaj przeszedł wszystkie szczeble kariery zawodowej.
Pełnił również funkcję dyrektora Instytutu Nauk Społecznych (1998–2003).
Za monografię „Koncepcje metafizyki w polskim neotomizmie” otrzymał nagrodę II stopnia Ministra Nauki.
Wybrane publikacje Efekt pracy naukowej to 14 prac zwartych, ok. 100 artykułów i ponad 100 publikacji popularnych.