600 jeńców.
Podsumowanie Główne zadanie otoczenia i zniszczenia dużej grupy Wehrmachtu nie zostało wykonane. Biorąc pod uwagę wyższość wroga w kwestii zdolności dowodzenia wojskami, dowództwo wojsk radzieckich, które działało zdecydowanie na początkowym etapie operacji, ostatecznie nie podjęło koniecznych działań, aby rozszerzyć przełamanie frontu na flankach. Pozwoliło to Niemcom na podciągnięcie posiłków i za cenę stosunkowo niewielkich strat ustabilizowanie sytuacji.
W radzieckiej historiografii aktywnie postulowano tezę, że dzięki operacji barwienkowo-łozowskiej niemieckie dowództwo nie było w stanie przenieść posiłków pod Moskwę z południowej części frontu radziecko-niemieckiego, gdzie Armia Czerwona skutecznie przeprowadziła kontratak.
Ocena gen. Dmitrija Riabyszewa:
Jednak sama operacja, która rozpoczęła się w drugiej połowie stycznia 1942 r., niezależnie od jej wyniku, nie mogła już wpłynąć na ogólny wynik bitwy o Moskwę.
Przypisy
Bibliografia Феськов В.И., Калашников К.А., Голиков В.И., Красная Армия в победах и поражениях 1941–1945 гг., Томск 2001, c. 24–29.
Operacja barwienkowsko-łozowska Kategoria:Bitwy w 1942 Kategoria:Kontrofensywy sowieckie 1941/1942 Kategoria:Operacje Armii Czerwonej w czasie II wojny światowej