Ogółem podczas II wojny światowej odbył 249 lotów bojowych, w 69 walkach lotniczych zestrzelił 18 nieprzyjacielskich samolotów oraz dalszych 20 maszyn zespołowo.

Okres powojenny Po zakończeniu działań wojennych ukończył studia na Akademii Wojskowej Sztabu Generalnego, dowodził dywizją, a następnie korpusem lotnictwa. W 1949 objął dowództwo 42 Armii Lotniczej Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego. Od czerwca 1953 był dowódcą 59 Armii Lotniczej w Centralnej Grupie Wojsk na terytorium Austrii i Węgier. Od maja 1954 Generalny Inspektor Głównego Inspektoratu Ministerstwa Obrony ZSRR. Od kwietnia 1956 dowódca 24 Armii Lotniczej w składzie Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech. Od 1960 I zastępca głównodowodzącego Wojskami Obrony Przeciwlotniczej Kraju.

W latach 1966–1981 komendant Wojskowej Akademii Obrony Przeciwlotniczej im. Gieorgija K. Żukowa. W 1972 uzyskał stopień doktora nauk wojskowych, a w 1974 tytuł profesora. Był autorem wspomnień Myśliwce (tytuł oryg. «Истребители») oraz podręczników aerodynamiki i taktyki samolotów myśliwskich.