John Michael Scalzi II (ur. 10 maja 1969 r. w Fairfield) – amerykański pisarz, tworzący głównie na polu fantastyki naukowej. Laureat Nagrody Campbella dla najlepszego nowego pisarza (2006) oraz nagród Hugo i Locusa w 2013 roku za powieść Czerwone koszule, a także nagrody Locusa za powieść Upadające imperium w 2018 r. Wcześniej otrzymał także nagrody Hugo dla najlepszego pisarza-fana oraz za najlepszą książkę niefantastyczną.

Życiorys Scalzi urodził się i wychował na przedmieściach Los Angeles, uczęszczał na University of Chicago, gdzie jego wykładowcą był m.in. Saul Bellow. Na uczelni pełnił obowiązki rzecznika praw studenta, zajmował się także wydawaniem niezależnego czasopisma studenckiego „The Chicago Maroon”. Po ukończeniu studiów w 1991 r. rozpoczął pracę w gazecie „Fresno Bee”. W latach 1996–1998 pracował w serwisie America OnLine. Od tego czasu trudni się pisarstwem.

W latach 2010–2013 pełnił funkcję prezesa stowarzyszenia Science Fiction and Fantasy Writers of America.

Od 2001 mieszka z żoną, Kristine Ann i córką, Atheną Marie, w Bradford (Ohio).

Twórczość Jego debiutem powieściowym była Wojna starego człowieka (2005), nominowana rok później do nagrody Hugo.