W 1888 roku pierwszą maturę w dziejach szkoły zdało 63 uczniów (ogólna liczba uczniów wynosiła wówczas 295). Placówka działała wówczas jako C.K. Gimnazjum Wyższe w Sanoku. Szkoła miała charakter mieszczańsko-chłopski. W 1889 do szkoły uczęszczało 335 uczniów. Rozwój zakładu był prowadzony także dzięki dwóm pierwszym dyrektorom gimnazjum, którymi byli Mieczysław Jamrógiewicz (1880-1888, formalnie jako prowadzący kierownik, przynależny do C.K. Gimnazjum św. Anny w Krakowie) i Karol Petelenz (od sierpnia 1888 do sierpnia 1890), obaj zostali przeniesieni odpowiednio do Gimnazjum św. Anny w Krakowie i w Stryju. Gmina Sanok utrzymywała szkołę do 1904, gdy przekazała go na rzecz państwa. Po spadku liczby uczniów w I poł. lat 90. (247 w 1894 za kierownictwa Tomasza Tokarskiego), dalszy rozwój gimnazjum nastał za kierownictwa Włodzimierza Bańkowskiego, dotychczasowego profesora gimnazjum w Brodach (1895-1912), gdy wzrastająca liczba uczniów w latach 1899–1906 osiągnęła rekordowy pułap 800 (oraz 43 nauczycieli w 1906), w tym od 1906 do 1914 ok. 90% uczniów stanowili mieszkańcy zamiejscowi. Pod koniec XIX wieku z sal szkolnych korzystała szkoła przemysłowa. Wobec braków pomieszczeń, zostały najęte dodatkowe pomieszczenia w dwóch lokalizacjach: budynku należących do Władysława Beksińskiego (istniejąca naprzeciw szkoły kamienica przy ul.