thumb|Trzech bogów z boskiej „Siódemki”. Każdy z nich trzyma w dłoniach toporek i sztylet. Relief kamienny z pałacu asyryjskiego króla Aszurbanipala w Niniwie thumb|Górny fragment steli z Tell al-Rimah asyryjskiego króla Adad-nirari III z widoczną głową króla i umieszczonymi wokół niej symbolami boskimi. Siedem kropek symbolizowało boską „Siódemkę”
Siódemka bogów (akad. sebittu, sum. Iminbi)hasło „Siódemka (bogów)”, [w:] Jeremy Black, Anthony Green, Słownik mitologii ... , s. 181 – w wierzeniach asyryjsko-babilońskich nazwa grupy bóstw opiekuńczych, których moc mogła być użyta przeciwko złym demonom za pośrednictwem zaklęć magicznych.
„Siódemka” działa razem ze swoją siostrą Narudu, która prawdopodobnie była pierwotnie elamicką boginią Narunte i niewykluczone, iż oni sami mieli rodowód elamicki. Należy ich odróżniać od babilońskich siedmiu mędrców (apkallū). Być może są identyczni z siedmiorgiem dzieci bogini Iszhary. Czasami wymienia się ich (jako "Siedem i siedem") razem z inną grupą, którą może być siedmiu synów Enmeszarryhasło „Siódemka (bogów)”, [w:] Jeremy Black, Anthony Green, Słownik mitologii ... , s. 182.
Świątynie Siódemki znajdowały się w asyryjskich miastach stołecznych: Kalhu, Dur-Szarrukin i Niniwie. W astrologii byli identyfikowani z grupą gwiazd Plejady.