240px|right|thumb|Ilustracja do wydania Pawła i Wirginii z 1885
Paweł i Wirginia (oryg. ) – utwór Jacques’a-Henriego Bernardina de Saint-Pierre, opublikowany po raz pierwszy w 1788.
Okoliczności powstania utworu Bernardin de Saint-Pierre napisał Pawła i Wirginię jako część Studiów nad przyrodą. Opis życia ludzi wychowanych do życia w całkowitej zgodzie z naturą, z dala od cywilizacji, miał stanowić literackie rozwinięcie jego tez o wyższości przyrody nad działalnością człowieka. Autor publicznie odczytał treść opowiadania przed publikacją Studiów... w 1784, jednak dzieło zostało uznane za nudne. W związku z tym Bernardin de Saint-Pierre opublikował je osobno. Pisarz sam twierdził, że dzieło jest utworem przełomowym, gdyż jako pierwszy w historii utwór przedstawia miłość w otoczeniu nieskażonej działaniami człowieka natury, a przez to ukazuje jej prawdziwy ideał.
Treść Akcja dzieła rozgrywa się na współczesnym Mauritiusie, w kolonii francuskiej. Owdowiała arystokratka, pani de La Tour, straciwszy ukochanego męża, zamieszkuje razem z ciemnoskórą niewolnicą Marią w odosobnionej kotlinie. Spotyka tam bretońską chłopkę Małgorzatę, która uciekła z Francji, będąc w nieślubnej ciąży.