Premierowego gola w kadrze narodowej strzelił 28 maja 2011 w zremisowanym 1:1 sparingu z Ekwadorem, a kilka dni później znalazł się w ogłoszonym przez José Manuela de la Torre składzie na Złoty Puchar CONCACAF. Tam rozegrał cztery z sześciu meczów (wszystkie jednak po wejściu z ławki rezerwowych), pozostając wyłącznie alternatywnym zawodnikiem swojej reprezentacji, która triumfowała ostatecznie w tych rozgrywkach po pokonaniu w finale USA (4:2). W 2013 roku wziął udział w Pucharze Konfederacji, podczas którego był z kolei podstawowym graczem zespołu i wystąpił w dwóch z trzech spotkań (w obydwóch w wyjściowej jedenastce), natomiast jego drużyna zanotowała bilans zwycięstwa i dwóch porażek, wobec czego zakończyła swój udział w tym turnieju już w fazie grupowej.
Torres Nilo był również podstawowym zawodnikiem kadry narodowej przez większą część eliminacji do Mistrzostw Świata 2014, kiedy to pod wodzą selekcjonerów José Manuela de la Torre i Víctora Manuela Vuceticha zanotował dziesięć występów, jednak po objęciu sterów zespołu przez Miguela Herrerę stracił miejsce w składzie na rzecz Miguela Layúna i nie został powołany na mundial.