Neoslawizm dystansował się od takich idei panslawizmu, jak pogląd o wyższości jednych słowiańskich grup nad innymi, jak i dominacje jakiejkolwiek religiiIvan Čolović, Celia HawkesworthThe Politics of Symbol in Serbia: essays in political anthropology 2002.
Pierwszym zorganizowanym zgromadzeniem jego zwolenników był kongres w Pradze w roku 1908, pierwszy z ogółem trzech, w którym akces uczestnictwa zgłosił Roman Dmowski, który pragnął wykorzystać ruch do przeniesienia problemu polskiego na szczebel międzynarodowyPiotr Wandycz The Lands of Partitioned Poland, 1795-1918 University of Washington Press 1974 i uzyskania bliżej nieokreślonej autonomii Królestwa Polskiego w ramach Imperium RosyjskiegoMiędzy irredentą a kolaboracją. Polacy w czasach zaborów wobec obcych władz i systemów politycznych / Olsztyn 2001 pod red. S. Kalembki i N. Kasparka, strony 165-175 . Drugi kongres odbył się w 1909 r. w Petersburgu, zaś trzeci w 1910 r. w Sofii. Ruch, mimo początkowego poparcia przez niektórych ideologów rosyjskich, nie uzyskał ostatecznie wiele poparcia wśród Rosjan, choć Rosja nie przeszkadzała w jego działalności.
Stopniowy schyłek ruchu neoslawizmu rozpoczął się w 1910, kiedy jego trzeci i ostatni kongres w Sofii odbył się już m.in. bez udziału Polaków.