W latach 1664–1666 Lisola znalazł się w Madrycie, co zaowocowało polepszeniem napiętych po 1648 stosunków między dwiema liniami Habsburgów. Główny cel posła stanowiło wtedy – jak i podczas całej właściwie kariery – powstrzymanie wzrostu znaczenia Francji, który potencjalnie doprowadzić mógł do uzyskania przez nią hegemonii w Europie. W grudniu 1666 Lisola ponownie trafił do Anglii, a w maju 1667 do Brukseli. Ostrzegał w tym czasie gabinet wiedeński o niebezpieczeństwie płynącym z aspiracji Ludwika XIV do Niderlandów Hiszpańskich, nie spotkało się to jednak z konkretnym działaniem ze strony cesarza i jego ministrów.
Na te lata przypada również początek intensywnej działalności publicystycznej, wymierzonej w „Króla Słońce”: Bouclier d’estat et de justice (1667)M. Baumann, Das publizistische Werk..., s. 165 i nast., Denoument des Intrigues du temps (1672)Tamże, s. 227 i nast. czy też Sauce au Verjus (1674)Tamże, s. 257 i nast.. Pomimo zabiegów posła mających na celu przystąpienie Austrii do koalicji antyfrancuskiej cesarz Leopold pozostał neutralny względem rysującego się po wojnie dewolucyjnej kolejnego konfliktu na zachodzie Europy.