– półlegendarny cesarz Japonii, piętnasty według tradycyjnego porządku dziedziczeniaKunaichō: 応神天皇 (15)Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du japon, p. 19-21; Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial Family of Japan, p. 36..
Ōjin w Nihon-shoki Miał być synem cesarza Chūai, lecz objął tron dopiero po regencji cesarzowej-wdowy Jingū, która rzekomo panowała przez 69 lat. Ōjin miałby więc objąć tron w wieku 70 lat i panować przez kolejne 40 lat.
W czasie jego panowania Japończycy mieli przyjąć pismo chińskie, które wprowadził przybyły z Baekje uczony Wani, a także nauczyć się tkania jedwabiu od Koreanki imieniem Maketu.
Historyczność Według opartej na Nihon-shoki tradycji, Ōjin panował w latach 270–310. Ōjin mógł istnieć naprawdę, lecz faktyczne daty jego rządów przypadały najwcześniej około lat 370–390 lub jeszcze później od 401 roku.
Niezgodność chronologiczną Nihon-shoki widać w zestawieniu ze źródłami koreańskimi.