w pracy humanisty chorwackiego Pavao Skalicia (Encyclopaediae seu orbis disciplinarum tam sacrarum quam profanarum epistemon).
Prace mające charakter encyklopedyczny pojawiły się już dwa tysiące lat temu i powstawały w następnych wiekach: Marek Terencjusz Warron – Disciplinarum libri IX (ok. 50 p.n.e.) Pliniusz Starszy – Historia naturalna (Historia naturalis) (I w.) Panorama cesarska (皇覽 Huanglan) (Chiny, ok. 220) Nonius Marcellus – De compendiosa doctrina (pierwsza połowa IV w.) Marcjanus Kapella – De nuptiis Philologiae et Mercuri (między 410 a 439) Izydor z Sewilli – Etymologiarum seu originum libri XX (początek VII w.) Al-Dżahiz – Księga zwierząt (Kitab al-chajwan) (kraje arabskie, IX w.) Semadewa (Indie, XII w.) Hemadri (Indie, XIII w.) Wincenty z Beauvais – Zwierciadło większe (Speculum maius), XIII w. Brunetto Latini – Skarbiec wiedzy (Li livres dou Tresor), XIII w.
Znane encyklopedie
mały|Piętnaste wydanie encyklopedii Britannica
Pierwszą encyklopedią powszechną była francuska Encyclopédie, której edytorami byli Jean d’Alembert i Denis Diderot. Encyklopedia ta została ukończona w 1772 roku. Liczyła ona 28 tomów, 71818 artykułów i 2885 ilustracji.