Hans Kelsen (ur. 11 października 1881 w Pradze, Austro-Węgry, zm. 19 kwietnia 1973 w Berkeley, Kalifornia, Stany Zjednoczone) – austriacki prawnik i filozof prawa, przedstawiciel normatywizmu, twórca koncepcji „czystej teorii prawa” ().
Życiorys Od 1883 mieszkał z rodziną w Wiedniu. Studiował prawo na Uniwersytecie Wiedeńskim, w 1906 obronił doktorat, w 1911 habilitował się. Od 1919 był profesorem prawa publicznego i administracyjnego na Uniwersytecie Wiedeńskim, pracował nad projektem konstytucji austriackiej z 1920, został mianowany dożywotnim członkiem Trybunału Konstytucyjnego. Zmiana klimatu politycznego i antysemicka nagonka doprowadziła jednak do usunięcia Kelsena w 1930. Przeprowadził się wówczas na Uniwersytet w Kolonii. Po dojściu do władzy Hitlera w 1933 przeniósł się do Genewy. W latach 1936–1938 Kelsen był jeszcze krótko profesorem na Uniwersytecie Niemieckim w Pradze. W 1940 emigrował do USA, gdzie pozostał do końca życia. Był m.in. profesorem Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley.
Koncepcja „czystej teorii prawa” Punktem wyjścia teorii Kelsena jest radykalny rozdział prawa i moralności, oraz prawa i faktu. Granice tego drugiego rozróżnienia wyznacza dualizm bytu () i powinności (), gdzie prawo mieści się w sferze powinności.