Casella a Vivaldi Przywrócenie ogólnej uwagi pracom Antonia Vivaldiego w XX wieku jest głównie zasługą Caselli, który w 1939 zorganizował historyczny Tydzień Vivaldiego, w który zaangażowany był również poeta Ezra Pound. Po tym wydarzeniu, kompozycje Vivaldiego spotykały się prawie za każdym razem z sukcesem, a autentystyczne koncerty jego muzyki na nowo przywróciły go do sławy. W 1947, wenecki przedsiębiorca Antonio Fanna stworzył Włoski Instytut Antonia Vivaldiego, z kompozytorem Malipierem jako jego dyrektorem artystycznym, mając na celu promocję muzyki Vivaldiego i wydawanie nowych edycji jego dzieł. Praca Caselli w imieniu jego muzycznych przodków włoskiego baroku umieściła go w centrum neoklasycystycznego odrodzenia we wczesnym XX wieku, wywierając także wpływ na jego własne utwory.
Casella a Włochy Zazwyczaj generazione dell'ottanta ("generacja z 80."), zawierająca w sobie m.in. samego Casellę, Gian Francesco Malipiera, Ottorina Respighiego, Ildebranda Pizzettiego oraz Franco Alfana - wszyscy urodzeni ok. 1880, pokolenie post-Pucciniowskie - koncentrowała się na pisaniu prac instrumentalnych bardziej niż oper, w których Puccini i jego muzyczni naśladowcy się specjalizowali.