Louis-Joseph Diémer (ur. 14 lutego 1843 w Paryżu, zm. 21 grudnia 1919 tamże) – francuski pianista i kompozytor.
Życiorys Diémer studiował w Konserwatorium Paryskim, wygrywając premiers prix w kategorii fortepianu, harmonii i akompaniamentu, kontrapunktu i fugi, a także solfeżu, oraz second prix w kategorii organów. Jego nauczycielami byli: Antoine François Marmontel (fortepian), Ambroise Thomas (kompozycja) i François Benoist (organy).
Szybko zbudował sobie reputację wirtuoza fortepianu. Często podróżował i dawał wspólne koncerty ze skrzypkiem Pablem de Sarasate. César Franck skomponował dla niego Wariacje symfoniczne, zaś Édouard Lalo zadedykował mu swój Koncert fortepianowy f-moll.
Wykładał w Konserwatorium Paryskim. Uczył m.in. Édouarda Rislera, Alfreda Cortota, Lazare Lévy’ego, Alfreda Casellę, Yves’a Nata, Marcela Ciampiego i Roberta Casadesusa.
Diémer odegrał również ważną rolę w propagowaniu gry na instrumentach historycznych, dając serię koncertów klawesynowych w ramach Wystawy Światowej 1889 oraz przyczyniając się do założenia Société des instruments anciens (Stowarzyszenia na rzecz starych instrumentów).
Obszerna spuścizna kompozytorska Diémera, zawierająca m.in.