Robert Charles Sweikert (ur. 20 maja 1926 w Los Angeles, zm. 17 czerwca 1956 w Salem) – amerykański kierowca wyścigowy. W 1955 roku wygrał Indianapolis 500 oraz serie National Championship i Midwest Sprint Car Championship. Zmarł w 1956 roku na skutek wypadku podczas wyścigu samochodów typu sprint car na torze Salem Speedway.
Życiorys Sweikert dorastał w przedwojennym Los Angeles. Jego matka wyszła za mąż za jego ojczyma (elektryka stanowego Kalifornii), kiedy Sweikert był niemowlęciem. Bob dorastał wraz ze starszym bratem przyrodnim, Edem, który został wcielony do armii i zmarł w 1942 roku. W tym samym roku rodzina Sweikertów przeniosła się do San Francisco, a następnie do Hayward. W tym też mieście Sweikert poznał swoją przyszłą żonę, Dorie.
Od 16 roku życia Sweikert pracował po szkole jako mechanik w lokalnym salonie Forda w Hayward. Brał również udział w wyścigach ulicznych, a jednym z jego konkurentów był szkolny kolega, Ed Elisian.
Pod koniec 1944 roku Sweikert został wcielony do US Army Air Forces, ale podczas ćwiczeń w bazie Lowry Field doznał ciężkiej kontuzji kolana.