Po trzeciej wojnie śląskiej (1756–1763) wzniesiono tu wiele zabudowań o charakterze miejskim, m.in. manufaktury przędzalnicze przedsiębiorcy Ludwiga z niedalekiego MiędzylesiaZbygniew Martynowski, Krzysztof R. Mazurski: Sudety. Ziemia Kłodzka i Góry Opawskie, Sport i Turystyka, Warszawa 1978, s. 253. W roku 1840 część wsi należała do Marianny Orańskiej, istniały tu w tym czasie: sześć młynów wodnych, olejarnia, bielnik, tartak, wytwórnia potażu, browar, dwie gorzelnie i wapiennik. Aż do XIX w. mieścił się tu zarząd dóbr śnielińskich. Pod koniec XIX wieku Różanka nabrała znaczenia turystycznego jako punkt wypadowy wycieczek do zamku Szczerba i Solnej Jamy. W 1978 roku były tu 64 gospodarstwa rolne. Obecnie Różanka ma charakter wsi rolniczo-letniskowej.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są obiekty: Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Różance, parafialny z 1661 roku, barokowy, przebudowany w 1755 roku i na początku XX wieku. Wewnątrz jest ołtarz z lat 1762–1768 i ambona z 1753 roku dłuta Michała Ignacego Klahra Młodszego.