Włodzimierz Sackiewicz-Steckiewicz (ur. 13 października 1955 w Krakowie, zm. 27 października 1987 w Feucht) – działacz opozycji w okresie PRL.
Był synem Andrzeja (1924-1970), żołnierza Armii Krajowej, lekarza, i Anny Wizgird (h. Murdelio), łączniczki AK. Ze strony ojca i matki pochodził z patriotycznych rodzin kresowych. Rodzina Steckiewiczów z przydomkiem Sackiewicz, pieczętująca się herbem Kościesza. Zamieszkiwała na terenie guberni mińskiej, za linią Curzona. Ich majątek, Bratków z przyległościami, splądrowano i spalono w 1918 r. Wtedy też został zamordowany jego pradziadek Jan (1872-1918). Z kolei dziadek Adam (1894-1940), z zawodu agronom, później urzędnik samorządowy w Piotrkowie Trybunalskim, jako kapitan pospolitego ruszenia, dostał się we wrześniu 1939 r. do niewoli sowieckiej, był jeńcem obozu w Starobielsku. Został zamordowany przez NKWD w Charkowie.