thumb|240px|Grób Eugeniusza Brzezickiego na cmentarzu Rakowickim w Krakowie Eugeniusz Brzezicki (ur. 1 grudnia 1890 we Lwowie, zm. 6 września 1974 w Krakowie) – polski lekarz psychiatra, neurolog, kierownik Kliniki Psychiatrii Akademii Medycznej w Krakowie.
Życiorys Urodził się w rodzinie Brunona (1863–1921) i Marii Katarzyny z Dutkiewiczów (1864–1946). Studia lekarskie ukończył na Uniwersytecie Lwowskim, w roku 1914 uzyskując tytuł doktora wszech nauk lekarskich.
W czasie I wojny światowej został zmobilizowany jako lekarz armii austriackiej, do formacji strzelców tyrolskich. Na froncie dostał się do niewoli rosyjskiej, podczas której praktykował jako lekarz. Po ucieczce z niewoli zgłosił się w 1918 roku do Wojska Polskiego, gdzie w stopniu kapitana pełnił obowiązki ordynatora w Szpitalu Garnizonowym w Wadowicach.
W latach 1922–1939 był asystentem Kliniki Neurologiczno-Psychiatrycznej UJ w Krakowie kierowanej przez Jana Piltza, odbył staże naukowe w zakresie neurologii i psychiatrii u wybitnych uczonych w Szwajcarii (Eugen Bleuler), Francji (Georges Charles Guillain) i w Wiedniu (Otto Marburg). Uzyskał habilitację w roku 1930 na podstawie pracy o parkinsonizmie objawowym pt. Parkinsonismus symptomaticus.