Pia Maria Górska (ur. 15 kwietnia 1878 w Woli Pękoszewskiej, zm. 13 czerwca 1974 w Krakowie) – polska malarka, poetka, pisarka, działaczka społeczna.
Dzieciństwo i młodość Pia Górska była córką Jana Górskiego i Marii z hr. Łubieńskich. Nauki w dzieciństwie pobierała od prywatnych nauczycielek w domu rodzinnym, który stanowił ośrodek życia kulturalnego oddziałujący na bliższą i dalszą okolicę. Do dworu w Woli Pękoszewskiej przyjeżdżało wielu artystów, naukowców i literatów z Krakowa, Warszawy i wielu innych polskich miast.
W wieku 13 lat Pia Górska rozpoczęła naukę malarstwa. Jej pierwszym nauczycielem był Eligiusz Niewiadomski, spędzający w Woli wakacje w 1891 roku. W 1892 roku uczył ją malować Józef Rapacki i z tego okresu pochodziły jej pierwsze pejzaże. Kolejnym jej nauczycielem był Sylwester Saski (1893). W 1894 pobierała lekcje malarstwa od Józefa Mehoffera, który kładł olbrzymi nacisk na kompozycję i malarskie założenia obrazu. Od tego samego roku jej przewodnikiem artystycznym stał się Józef Chełmoński, który nabył położoną niedaleko Woli Kuklówkę. Chełmoński miał olbrzymi wpływ na twórczość Pii, gdyż w przeciwieństwie do poprzednich nauczycieli spędzał w Woli Pękoszewskiej całe tygodnie i miesiące.