Tadeusz Szymon Pióro (ur. 23 kwietnia 1920 w Warszawie, zm. 20 kwietnia 2010 w Warszawie) – doktor nauk wojskowych, generał brygady Wojska Polskiego, historyk wojskowości, publicysta.
Życiorys Był synem Elżbiety i Jana, pułkownika lekarza Wojska Polskiego, zamordowanego w Charkowie. W 1938 roku zdał maturę w Gimnazjum im. Słowackiego w Przemyślu. Do czerwca 1939 roku ukończył Wołyńską Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii w Włodzimierzu Wołyńskim i odbył staż w 22 pułku artylerii lekkiej w Przemyślu. W czasie kampanii wrześniowej jego oddział został rozbity, a on sam z grupą żołnierzy dostał się w rejonie Lwowa do niewoli radzieckiej. Po ucieczce z transportu wrócił do Przemyśla, a później przeniósł się do Lwowa, w którym rozpoczął studia na Wydziale Naftowym Lwowskiego Instytutu Politechnicznego i pracę zarobkową w rafinerii naftowej w charakterze robotnika. Naukę przerwał, ponieważ został wcielony do batalionu budowlanego (strojbatu).
Pod koniec maja 1941 został wcielony do (222?) zmotoryzowanego pułku strzelców Armii Czerwonej stacjonującego w stanicy Ust'-Łabińskaja, w rejonie Krasnodaru. Po ataku Niemiec na ZSRR przeniesiony został w rejon Kijowa do 363 batalionu budowlanego. Jego jednostka, tzw.