nadbudowana w latach trzydziestych XX wieku. Wybudowano ją na planie prostokąta, z oficyną tylną. Bryła jest zwarta, z nieznacznym ryzalitem pozornym na osi skrajnej, cztrokondygnacyjna, podpiwniczona, nakryta dwuspadowym dachem. Parter został wtórnie przebudowany. Na pierwszej osi znajduje się brama przejazdowa. Trójosiową, niesymetryczną elewację frontową wytynkowano. Pierwsza oś jest szersza i tworzy nieznaczny pozorny ryzalit. Trzecią kondygnację wieńczy gzyms oparty na konsolach. Dość bogaty detal architektoniczny wykonano z tynku oraz wyrzeźbiono w kamieniu. Prostokątne okna opięto uszatymi opaskami. W naczółkach okien (trójkątnych na drugiej kondygnacji i łukowych na trzeciej kondygnacji) znajdują się dekoracje sztukatorskie roślinne, antropomorficzne, wyobrażenia muszli. Najbogatszą dekorację zyskała szersza, skrajna oś. Zachowały się dwubiegowe schody z metalową ozdobną balustradą, a na klatce schodowej – jedno oryginalne okno z kolorowymi szybkami. W latach międzywojennych w kamienicy działała restauracja Carlton, której właścicielem był Karol Łukaszek. Zabytkowa kamienica (ul. Staromiejska 6, u zbiegu z ul.