Bitwa pod Kartaginą – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 238 n.e. w czasie uzurpacji Gordiana Starszego i Gordiana Młodszego przeciwko władzy Maksymina Traka.
W roku 238 doszło do niezadowolenia z rządów Maksymina Traka, który chcąc opłacić wojsko, grabił własnych obywateli i państwo. Nowy konflikt wewnętrzny w Cesarstwie wybuchł w chwili, gdy do miasta Thysdrus (obecne Al-Dżamm) pod Kartaginą przybyli Gordian Starszy oraz Gordian Młodszy. Zbuntowani przeciwko terrorowi fiskalnemu mieszkańcy zamierzali oddać władzę obu Gordianom, których szybko obwołano cesarzami. Krótko później nowi cesarze wkroczyli do Kartaginy, opanowując bez walki stolicę prowincji. Gordianów poparł także senat rzymski, skonfliktowany z Maksyminem, oraz miejscowa ludność. W Rzymie rozpoczęto samosądy nad zwolennikami Maksymina oraz rabunek ich mienia. Maksymin nie zamierzał jednak oddać władzy.