Pomnik Obrońców Białegostoku 1939 r. – wykonany w roku 1973 jako pomnik przyrody usytuowany przy al. Jana Pawła II, upamiętniający fakt obrony Białegostoku we wrześniu 1939 roku.
Historia pomnika Pomnik powstał z inicjatywy Antoniego Maleckiego obrońcy Białegostoku z 1939 roku na niewielkim wzniesieniu na Wysokim Stoczku. Miejsce upamiętnia stanowisko bohaterskiej obrony miasta pod rozkazami ppłk Zygmunta Szafranowskiego przez żołnierzy 42 Pułku Piechoty, którzy odparli cztery ataki Niemców. Pomnik zrealizowano poprzez użycie drzew rosnących przy trasie do Warszawy, „świadków” wydarzeń wojennych z 1939 r. w postaci okorowanych pni topoli i wierzb, które odpowiednio posadowiono i zakomponowano co stworzyły niepowtarzalną scenografię dramatycznych wydarzeń z tamtych lat. Pomnik ulegał zniszczeniu na skutek naturalnej erozji oraz systematycznej dewastacji.
Rekonstrukcja (1988-1989) Nowe elementy kompozycji w postaci 11 drzew wykonano z blachy miedzianej, zachowując ich poprzednią wielkość oraz skalę. Dojścia (alejki) oraz nawierzchnię placu wyłożono kostką granitową. Uzupełniono informacje poświęcone jednostkom wojskowym biorącym udział w walkach we wrześniu 1939 r. poprzez wykonanie tablic i napisów w brązie. Odsłonięcie pomnika odbyło się w 50-tą rocznicę wybuchu II wojny światowej, tj.