Kazimierz Konarski uważany jest za twórcę nowożytnej archiwistyki polskiej, stworzył podwaliny polskiej teorii archiwalnej. Był także historykiem ustroju z licznym dorobkiem publikacji (artykuły, recenzje). Obdarzony talentem literackim spisał wspomnienia: Dalekie a bliskie. Wspomnienia szczęśliwego człowieka (1965), był autorem opowiadań (głównie historycznych) i wierszy dla młodzieży.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (9 listopada 1932) „za zasługi na polu nauki, przy rewindykacji zbiorów archiwalnych oraz w służbie państwowej”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1961) Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie, po raz drugi 22 lipca 1953 „za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie służby archiwalnej”.) Medal Niepodległości (22 grudnia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Przypisy
Bibliografia Rybarski A., Centralny zarząd archiwalny w odrodzonej Rzeczypospolitej polskiej, „Archeion”, T. I (1927), s. 1–14. Maciejewska W., Kazimierz Bogdan Konarski, [w:] Słownik biograficzny archiwistów polskich, t. I: 1918–1984, Warszawa–Łódź 1988, s.