thumb|Symboliczny grób Zygmunta Łotockiego na cmentarzu Powązkowskim Zygmunt Marian Łotocki (ur. 16 stycznia 1904 we Włodawie, zm. 1940 w Katyniu) – polski łucznik, pisarz i publicysta, podporucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Waleriana i Heleny z domu Kwiatkowska. Absolwent Wydziału Filozoficznego Uniwersytetu Warszawskiego.
Uprawiał łucznictwo jako pionier tej dyscypliny w Polsce. Był trenerem polskiej kadry narodowej w łucznictwie w latach od 1930 do 1934. Podczas drugich w historii mistrzostw świata w łucznictwie 1932 w Warszawie zdobył złoty medal drużynowo (wraz z nim Zbigniew Kosiński i Michał Sawicki). W 1934 zdobył złoty medal mistrzostw Polski. Opublikował książkę o tej tematyce pt. Łucznictwo (1934).
W latach 1936–1939 polonista w gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim.
W Wojsku Polskim ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty w Śremie i został awansowany do stopnia podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935. Był przydzielony do 34 pułku piechoty.