Księżna Ludwika, świadoma politycznych konsekwencji śmierci syna oraz historycznego znaczenia rodu, postanowiła wznieść rodzinne mauzoleumMarcin Makuch, Sekrety Legnicy, Łodź 2015, wyd. Księży Młyn, wyd. 1, s. 6-8., będące równocześnie apoteozą całej dynastii.
Ze względu na ograniczone finanse, jakimi dysponowała, grobowiec nie stanowi samodzielnej budowli, lecz został umieszczony w prezbiterium wspomnianego gotyckiego kościoła, które w tym celu przebudowano i zaadaptowano.
Księżna była fundatorką, ale także autorką ogólnej koncepcji i myśli przewodniej zawartego w nim programu ideowego. Duży wpływ na jego konkretyzację, wybór elementów dekoracyjnych i symbolicznych oraz ich opracowanie literackie miał Daniel Casper von Lohenstein (1635-1683), poeta związany z dworem piastowskim.
To on jest także autorem łacińskiego tekstu tablicy fundacyjnej w mauzoleum. Przepełniony dynastyczną dumą sławi zasługi Domu Piastów dla Sarmacji, Śląska i Germanii i gloryfikuje dynastię. W polskim przekładzie brzmiMichał Rożek, Nekropolie królów i książąt polskich, Warszawa 1988.
↑: