Był doktorem honoris causa prawa (1957) i teologii (1967) Uniwersytetu w Heidelbergu, w 1966 przyznano mu Złoty Medal Kraepelina.
Żonaty z Hedwig Marią (Heidi) von Recklinghausen (1906-1998), mieli dwie córki.
Dorobek naukowy Głównym dziełem Schneidera jest podręcznik psychopatologii klinicznej (Klinische Psychopathologie), którego 15. wydanie ukazało się w 2007 roku. Wyróżnił tzw. objawy pierwszo- i drugorzędowe schizofrenii (klasyfikacja Schneidera).
Wybrane prace Über einige klinisch-psychologische Untersuchungsmethoden und ihre Ergebnisse. Zugleich ein Beitrag zur Psychopathologie der Korsakowschen Psychose. Berlin: Springer, 1912 Die Schichtung des emotionalen Lebens und der Aufbau der Depressionszustände. 1920 Pathopsychologische Beiträge zur psychologischen Phänomenologie von Liebe und Mitfühlen. 1921 Die psychopathischen Persönlichkeiten. W: Gustav Aschaffenburg (Hrsg.): Handbuch der Psychiatrie. Spezieller Teil, 7. Abt., 1. Teil. Leipzig: Deuticke, 1923 Der triebhafte und der bewußte Mensch. Jahrbuch der Charakterologie 1 (1), s. 345-351, 1924 Die Psychiatrie und die Fakultäten. Berlin: Springer, 1947 Beiträge zur Psychiatrie. Wiesbaden: Thieme, 1946 Klinische Psychopathologie. Stuttgart: Thieme, 1950 Gedichte.