Nazwa osteopatii, mimo jej powstania w drugiej połowie XIX wieku, odnosi się do starogreckich słów ὀστέον (ostéon) czyli kość i πάθος (páthos) oznaczające cierpienie.
Historia Za twórcę osteopatii uznaje się Andrew Taylora Stilla, amerykańskiego lekarza, chirurga, praktykującego w niewielkiej wsi niedaleko Baldwin City w stanie Kansas (USA), który w latach 1864–1874 roku pracował nad alternatywną metodą uzdrawiania. Powodem opracowania alternatywnej metody terapeutycznej, uzupełniającej w stosunku do konwencjonalnych metod diagnostycznych, była postępująca, śmiertelna choroba trzech córek i żony. Pomimo lekoterapii Still obserwował u swoich dzieci postępujące pogorszenie stanu zdrowia na skutek zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Swoją motywację oraz wpływ osobistej tragedii na opracowany przez siebie system terapeutyczny wskazuje Still w swojej autobiografii, opublikowanej w 1897 roku.