thumb|250px|Czarcia miotła na wierzchołku modrzewia thumb|240px|Spowodowana przez Taphrina betulina czarcia miotła na brzozie
Czarcia miotła – rodzaj potworności roślin objawiający się powstaniem wyrośla, będącego gęstym skupieniem silnie rozgałęzionych, nienormalnie rozwiniętych pędów płonnych. Czarcie miotły występują na drzewach i krzewach – zarówno liściastych, jak i iglastych. Na jednym drzewie czy krzewie może występować więcej niż jedna, obserwowano przypadek, gdy na jednej jodle było ich kilkadziesiąt. Są długoletnie, u jodły na przykład żyją nawet 20 lat. Powstają wskutek zahamowania rozwoju pędu głównego i patologicznego rozwoju wszystkich pąków bocznych (normalnie rozwijają się tylko niektóre z nich){. Bezpośrednimi przyczynami takiego zaburzonego rozwoju pędów są: infekcje grzybowe (powodowane m.in. przez szpetczaki i rdzowce), bakteryjne lub wirusowe. Znane są następujące gatunki grzybów powodujące powstawanie czarcich mioteł: Melampsorella caryophyllacearum na jodłach, Taphrina betulina na brzozach (czarcia miotła brzozy), Taphrina epiphylla na olszach, Taphrina carpini na grabach, Taphrina acerina na klonie zwyczajnym, Taphrina cerasi na czereśniach i wiśniach, oraz Chrysomyxa arctostaphyli na świerkach.