(pierwsze przesiedlenie) opowiada deuterokanoniczna Księga Tobiasza.
Waldemar Chrostowski uważa, że rozpowszechniony pogląd o zniknięciu państwa północnego i jego mieszkańców z dziejów wynika z nadmiernego zaufania relacji 2 Księgi Królewskiej. Deuteronomista chciał ukazać istnienie tego państwa jako mało znaczący, krótkotrwały epizod w historii narodu wybranego, dlatego informacje o późniejszych losach jego mieszkańców zostały pominięte. Zdaniem Chrostowskiego około połowy populacji Izraela pozostało w kraju, natomiast liczba deportowanych wynosiła ok. 40 000. Uważa też, że diaspora asyryjska zetknęła się z diasporą babilońską i ostatecznie została przez nią wchłonięta, wywierając przy tym większy wpływ na tradycję izraelską niż się przypuszcza.
Społeczeństwo Religia Państwo północne w większym stopniu niż Juda ulegało wpływom cudzoziemskim. Zaznaczył się tu zwłaszcza wpływ rozwiniętej Fenicji. Wpływy fenickie szczególnie nasiliły się w okresie rządów Achaba. Świadectwa archeologiczne dowodzą powszechności przedmiotów kultowych, np. figurek bogini-karmicielki. Również znalezione ostraki, na których pojawiają się imiona teoforyczne zawierające tak człon „Jah”, jak i „Baal”, dowodzą przemieszania religii izraelskiej z religiami Kanaanu. Główne sanktuaria pogańskie znajdowały się w miastach Dan i BetelM.A.