Lira – instrument muzyczny strunowy z grupy chordofonów. Składa się z korpusu rezonansowego o kształcie płaskiego pudełka lub miski, i umocowanych w nim dwóch ramion połączonych w górnej części jarzmem (poprzeczką, poziomą belką). Struny (najczęściej 4 lub 7) rozciągnięte są między korpusem (czasami wyposażonym w strunociąg) a poprzeczką. Zazwyczaj szarpane są palcami lub plektronem, rzadziej pocierane smyczkiem.
Lira znana była od czasów starożytnych w Azji i w Afryce. W starożytnej Grecji służyła głównie do akompaniamentu przy śpiewie i deklamacji; amatorska, ze skorupy żółwia, rogów antylopy i strun z włókna roślinnego nazywała się , profesjonalna – kitara. W muzyce europejskiej stosowana była przejściowo w średniowieczu; nazywano ją chrotta, a w Walii crwth.
Wyróżnia się dwa główne typy liry: skrzynkowa – z korpusem w kształcie skrzynki (szuflady) i drewnianą, trwale zamocowaną płytą wierzchnią;