W 1921 r. Bornsztajn powrócił do Łodzi. W 1928 powstało stowarzyszenie „Bratnia Pomoc” (Ezras Achim), mające na celu niesienie pomocy biednej ludności żydowskiej. Przy tymże stowarzyszeniu powstał sąd rozjemczy rozstrzygający spory między Żydami, tzw. dintojra (w języku hebrajskim dintojra oznacza sąd rabinacki, w potocznym języku rozumiana jest jako wyrównanie rachunków przestępczych), w którym to sądzie Menachem Bornsztajn pełnił kluczową rolę. „Bratnia Pomoc” była postrachem ludności żydowskiej: siłą wymierzała kary, rozstrzygała spory, egzekwowała należności. W stowarzyszeniu najbliższym jego współpracownikiem był Srul Kalma Balberman, którego po kłótni Ślepy Maks zabił 19 września 1929 r. przed piwiarnią Icka LajbcygieraKsięga adresowa m. Łodzi, 1937-1939; Wykaz mieszkańców Łodzi, s. 253. „Kokolewole” przy ul. Pomorskiej 11 (róg Wschodniej). Sąd w procesie z 1930 roku uniewinnił zabójcę, pomimo faktu że pozwolenie na broń zostało mu wydane zaledwie tydzień wcześniej przez burmistrza Andrzejowa, prywatnie – przyjaciela Bornsztajna. Obrońcą "Ślepego Maksa" był w tym procesie Alfred Biłyk, nestor palestry i późniejszy wojewoda tarnopolski. Sąd uznał że Bornsztajn działał w obronie koniecznej.