Okolicznik celu – część zdania - rodzaj okolicznika, wskazującego cel, w jakim wykonywana jest określona czynność. Odpowiada na pytania: "na co", "po co", "w jakim celu" .
Konstrukcje tworzące okolicznik celu Konstrukcje tworzące okolicznik celu to:
do + dopełniacz (z nazwą stanu lub czynności) np. Zawiozę garnitur do suszenia. dla + dopełniacz np. Marian walczył wyłącznie dla potęgi. ku + celownik np. Henryk Sienkiewicz pisał ku pokrzepieniu serc. po + biernik (w znaczeniu "aby coś dostać, zabrać") np. Idzie Sławomira po mleko. na + biernik (w znaczeniu "aby w czymś uczestniczyć", można tę konstrukcję interpretować jako okolicznik allatywny miejsca) np. Jedziemy na urlop ! za + narzędnik (konstrukcja uważana za niepoprawną) np. Wielu Polaków chodzi za pracą. z + narzędnik np. Chętnie przychodzę do pani z pomocą. czasownik ruchu + bezokolicznik (bezokolicznik przypomina orzeczenie zdania podrzędnego celu) np. Przyjechałem jeść. czasownik ruchu + aby (by, żeby, iżby, ażeby) + bezokolicznik (konstrukcja poprawna jedynie, gdy w zdaniu użyto już innych okoliczników w innym znaczeniu) np.