Robert Eduardowicz von Wiren, ros. Роберт Эдуардович Фон Вирен (ur. 31 sierpnia 1891 w Rewlu, zm. 23 marca 1953 w Bonn) – rosyjski, a następnie niemiecki wojskowy, oficer marynarki, kapitan portu w okupowanym Rostowie nad Donem podczas II wojny światowej
Życiorys W 1912 ukończył korpus morski. Służył w stopniu porucznika we Flocie Czarnomorskiej. 29 stycznia 1915 został odznaczony Orderem Św. Anny 4 klasy. Na pocz. 1918 wstąpił ochotniczo do Armii Ochotniczej gen. Antona I. Denikina. W sierpniu tego roku wszedł w skład załogi pociągu pancernego "Admirał Niepielin" (został ranny w walce w rejonie stacji kolejowej Bazowaja pod Stawropolem), zaś w październiku - "Dmitrij Donskoj". Od marca 1919 r. służył we Flocie Kaspijskiej; od kwietnia tego roku na statku "Uspiech". 15 lipca objął dowództwo ex-bułgarskiej kanonierki "Nadieżda". Pod koniec września został ciężko ranny, kiedy okręt wszedł na zagrodę minową. Na początku 1920 został w stopniu starszego lejtnanta dowódcą kanonierki "Salgir", zaś 21 listopada – "Groznyj". Był odznaczony Orderem Św. Mikołaja Cudotwórcy II klasy.