Janusz Antoni Wiśniowiecki herbu Korybut (ur. 14 czerwca 1678, zm. 16 stycznia 1741 we Lwowie) – kasztelan krakowski 1726–1741, wojewoda krakowski 1706–1726, wojewoda wileński 1704–1706, kasztelan wileński 1702–1703, marszałek nadworny litewski 1699–1702, podczaszy litewski 1697–1698, marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1710 rokuHerbarz polski T. I. Lipsk, 1839–1846, s. 382., starosta piński i nowotarski, starosta osiecki w 1704 rokuw tym roku uzyskał dożywocie na starostwo osieckie, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 88., starosta parczowski w 1730 rokuw tym roku uzyskał dożywocie na starostwo parczowskie, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 259., książę, kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Syn Konstantego Wiśniowieckiego oraz jego drugiej żony Anny z Chodorowskich. Starszy brat Michała Serwacego.