thumb|Madonna Różańcowa Caravaggia, na obrazie przedstawiona jest Matka Boża ofiarująca różaniec św. Dominikowi thumb|Święty Dominik i albigensi, obraz pędzla Pedra Berruguete z XV wieku przedstawia cud w Fanjeaux, gdzie według dzieła Libellus Jordana z Saksonii, księgi katarów i katolików zostały potraktowane ogniem w obecności świętego Dominika, przy czym katolickie trzykrotnie oparły się płomieniom. Dominik Guzmán (; ur. ok. 1171–1173 w Caleruedze, zm. 6 sierpnia 1221 w Bolonii) – kastylijski prezbiter, założyciel Zakonu Kaznodziejskiego, święty Kościoła katolickiego.
Życiorys Urodził się ok. 1171–1173 w Caleruedze, jako syn Félixa Núñeza i Joanny z Azy; miał dwóch braci: starszego Manesa oraz młodszego Antoniego. Jego związki z rodem Guzmánów są głęboko zakorzenione w hagiografii, choć część historyków podaje je w wątpliwość. W czasach Dominika był zwyczaj powtarzania imion w zamożnych rodach, a wśród XII-wiecznych Guzmánów nie są znane osoby o imionach Felix, Dominik czy Manes. Ponadto żaden z członków rodu nie wspierał Dominika w działalności kaznodziejskiej, mimo że jeden z nich był wicehrabią Narbony. Żaden z pierwszych towarzyszy i autorów biografii Dominika, jak Jordan z Saksonii czy Rajmund z Penyafortu nie wspominają o jego związkach z Guzmánami.