Bitwa pod Ximucheng – starcie zbrojne, które miało miejsce w dniach 30–31 lipca 1904 roku w trakcie wojny rosyjsko-japońskiej.
30 lipca marszałek Iwao Ōyama rozkazał dowódcom: 1 Armii, gen. Tamemoto Kuroki oraz 4 Armii, gen. Michitsura Nozu przejście do operacji zaczepnych. W rejonie wsi Gangyaoling ()W literaturze rosyjskiej zapisywane jako Kangualin (Кангуалин). armia Nozu zmusiła do wycofania z zajmowanych pozycji korpus gen. M. I. Zasulicza.
W walkach na przełęczy Yangziling armia Kuroki uderzyła na Oddział Wschodni w sile ok. 25 tys. żołnierzy (trzy pułki piechoty, pułk kozaków i trzy baterie artylerii) gen. Fiodora Kellera (zamienił przed bitwą gen. Zasulicza). W rejonie wsi Gangyaoling cały ciężar walk spadł na pułki: Kozłowski i Woroneskij. Jednak dowodzenie było mało skuteczne. Na 26 batalionów w składzie korpusu do walki wprowadzono 7, z 10 baterii artylerii tylko 2 prowadziły ogień. Na przełęczy Panling gen. Kuroki zastosował fortel, zakładając na buty żołnierzy słomiane sandały i bezszelestnie podszedł pod pozycje rosyjskie, okrążył je i zaatakował. Gen. Keller w takiej sytuacji uznał obronę za bezcelową i nakazał wycofanie wojsk w kierunku na Ximu. Jednak 31 lipca przyjął decyzję o wykonaniu kontrataku w celu przywrócenia utraconej przełęczy. W czasie prowadzonego z kolei kontrataku przez Japończyków gen.