nad projektem i wdrożeniem wojskowego satelitarnego systemu telekomunikacyjnego – FLTSATCOM. 1973 – odszedł z wojska w stopniu kapitana. Następnie podjął pracę w Hughes Aircraft Company, obejmując w zespole komunikacji kosmicznej stanowisko inżyniera podsystemów komunikacyjnych dla satelitów telekomunikacyjnych Marisat. W owym czasie ukończył drugi fakultet, uzyskując na West Coast University w Los Angeles magisterium w dziedzinie badań operacyjnych. 1975 – kierował testami oraz montażem satelity telekomunikacyjnego Marisat F-3. 1976 – po wyniesieniu satelity na orbitę przeszedł do Systems Applications Laboratory, gdzie zajmował się systemami łączności (UHF, SHF) amerykańskich dla sił strategicznych. 1978–1984 – pracował w Advanced Program Laboratory nad koncepcją i wersją wstępną programu Syncom IV/Leasat, którego celem była budowa serii geosynchronicznych satelitów telekomunikacyjnych. Następnie w wydziałach konstrukcyjnych zajmował się szczegółowymi zagadnieniami technicznymi z zakresu podsystemów i infrastruktury satelity, kierował montażem i testami satelitów Leasat F-1, F-2 i F-3 oraz ich gniazd mocujących, mających zapewnić bezpieczny transport orbiterów w ładowni wahadłowca. Po wyekspediowaniu F-1 w 1983 do Centrum Kosmicznego na Przylądku Canaveral powrócił do Systems Applications Laboratory.