Powrót Hajle Syllasje I do władzy W 1941 roku wojska brytyjskie wsparte etiopskimi oddziałami partyzanckimi wyzwoliły kraj (kampania abisyńska). Hajle Syllasje I wrócił do władzy i kontynuował reformy, m.in. wzmacniając władzę centralną, pozbawiając gubernatorów prowincji dotychczasowych przywilejów i samodzielności. Po II wojnie światowej Etiopia prowadziła aktywną politykę zagraniczną. Angażowała się w mediacje w afrykańskich konfliktach międzynarodowych, uczestniczyła w pracach nad utworzeniem Organizacji Jedności Afrykańskiej. W 1952 roku do Etiopii przyłączono Erytreę. Erytrea uzyskała status prowincji autonomicznej. Przez pierwsze lata Erytrea posiadała własny rząd i parlament, w następnych latach Hajle Syllasje I systematycznie odbierał uprawnienia autonomii Erytrei. Autonomię Erytrea utraciła 14 października 1962 roku, kraj stał się prowincją Etiopii. W 1955 roku uchwalono . W 1960 roku podjęto próbę zamachu stanu (tzw. rewolucji grudniowej). W latach 60. uwidoczniły się dążenia grup etnicznych do niepodległości. W 1967 roku w Erytrei wybuchły pierwsze zamieszki wymierzone przeciwko Etiopii.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Etiopia · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.