Z Paryża udał się do Rzymu i po czterech latach wojaży wrócił na Litwę.
Okres wileński Po powrocie na Litwę Gucewicz skończył budowę pałacu w Werkach (1770–1790). Od 1777 do 1790 roku prowadził przebudowę katedry wileńskiej (przedstawiony królowi Stanisławowi Augustowi projekt nagrodzony został medalem Merentibus). W 1785 przebudował ratusz w Wilnie. 11 listopada 1790 na Sejmie otrzymał szlachectwo (herb Syrokomla), od tego czasu miał zacząć się pisać Montrym-Gucewicz. Od biskupa Massalskiego otrzymał w dożywocie część ziemi w folwarku Bernatek w starostwie Szeszole, powiecie Bracławskim i na 50 lat kamienicę w Wilnie przy ulicy Świętojańskiej. Gdy w Wilnie została założona Szkoła Inżynierów Korpusu Litewskiego, został tam profesorem architektury i topografii. W latach 1793–1794 oraz 1797–1798 był profesorem Uniwersytetu Wileńskiego, kierownikiem katedry architektury. Był członkiem sprzysiężenia, przygotowującego wybuch powstania kościuszkowskiego na LitwieBartłomiej Szyndler, Powstanie kościuszkowskie 1794, Warszawa 1994, s. 116.. W powstaniu kościuszkowskim w 1794 roku zaciągnął się do pospolitego ruszenia, został ranny przy Woronowie, a następnie wrócił do Wilna.