W 1890 roku kościół ten został ogłoszony kościołem narodowym dla emigrantów z Anglii. Świątynia, w której regularnie odprawiane są nabożeństwa w języku angielskim, pełni obecnie funkcję brytyjskiego kościoła etnicznego w Rzymie.
Architektura i sztuka Fasada widoczna od ulicy nie jest właściwą fasadą kościoła, ale prowadzi na dziedziniec przed nim. Na attyce znajdują się cztery posągi: św. Sylwester autorstwa Lorenzo Ottoni, św. Stefan Michelangelo Borgognone, św. Klara Giuseppe Mazzoni i św. Franciszek Vincenzo Felice. Dziedziniec jest wyłożony czerwoną cegłą z dużym ukośnym białym krzyżem. Na ścianach otaczających dziedziniec i w loggii znajdują się fragmenty starożytnych zabytków i rzeźby sięgające do XVIII wieku. W loggi znajduje się też średniowieczna tablica z listą dni wspomnienia świętych, których relikwie są przechowywane w kościele.
Właściwa fasada kościoła ma dwie kondygnacje i prostą formę.
Dzwonnica ma siedem kondygnacji oddzielonych od siebie wystającymi gzymsami. Z każdej strony pierwsza kondygnacja ma dwa łukowe otwory, druga ma trzy arkadowe otwory, kolejne pięć – po parze biforiów z kolumienką z wapienia z impostem.
Kościół jest jednonawowy z trzema kaplicami po obu bokach, transeptem apsydą.