Jewgienij Iwanowicz Aleksiejew (, ur. w Sewastopolu, zm. 27 maja 1917) – admirał Imperium Rosyjskiego, generał adiutant.
Życiorys Pozamałżeński syn cesarza Aleksandra II. Ukończył Morski Korpus Kadetów (1863). W 1863-1867 na korwecie Wariag brał udział w opłynięciu kuli ziemskiej. Po 2 latach służby na lądzie, pływał na kliperze „Jachont” (1869/1871) i „Żemczug” (1872/1873) i fregacie „Kniaź Pożarskij” (1873/1875). Od 1878 dowódca krążownika „Afryka”, od 1883 attaché morski Ministerstwa Morskiego Rosji we Francji, od 1886 dowódca krążownika . Od 1892 zastępcą szefa Głównego Sztabu Morskiego. W 1895–1897 dowodził eskadrą na Oceanie Spokojnym, od 1897 starszy flagman Flotylli na Morzu Czarnym. Od sierpnia 1899 dowódca Sił Morskich na Pacyfiku i dowódca Prowincji Kwantuńskiej. W 1900 uczestniczył w stłumieniu powstania bokserów w Chinach, doprowadził do zdobycia Doug w Tanzinya. 12 sierpnia 1903 został mianowany namiestnikiem cara na Dalekim Wschodzie. Pomimo podjętych działań nie udało mu się zapewnić gotowości floty i twierdzy Port Artur do wojny rosyjsko-japońskiej 1904-1905. Od stycznia do października 1904 dowódca sił lądowych i morskich na Dalekim Wschodzie. Nie zgadzał się z dowódcą Armii Mandżurskiej gen. Aleksym Kuropatkinem, któremu przyznano większa uprawnienia.