Uwolniony przez zachodnich aliantów wrócił do Warszawy jesienią 1945 roku, gdzie rozpoczął pracę w Ludowym Instytucie Oświaty i Kultury. Po jego likwidacji przez władze, zainicjował powołanie w roku 1949 Instytutu Wydawniczego „Sztuka”. Po wojnie był działaczem kultury, publicystą, pedagogiem, organizatorem i współtwórcą ruchu teatrów ludowych i aktywistą Towarzystwa Kultury Teatralnej, jego prezesem, członkiem prezydium ZG i członkiem honorowym.
Był współredaktorem Wielkiej Encyklopedii Powszechnej PWN i Słownika Języka Polskiego.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A 10-1-28)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze. thumb|Grób szermierza Leszka Lubicz-Nycza i pedagoga Bronisława Lubicz-Nycza na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie
Publikacje
Bronisław Lubicz-Nycz: Batalion „Kiliński” AK 1940–1944, pod red. Tomasza Strzembosza, Warszawa 1986, wyd. Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari Warszawski Krzyż Powstańczy Srebrny Wawrzyn Akademicki (4 listopada 1937) „za zasługi dla polskiej sceny”.
Przypisy